![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
Дождж
Дажджыць,
Цяжкія хмары,
Апалы цвет і месяца бяльмо,
Паспешлівы птушыны лёт
Прыход самотнай восені
І нашага расстання час.
Праз неба мкнуць над намі хмары
Хутка, вельмі хутка прэч
Або збіваючыся разам.
Шмат слоў было, але мы не
Дасталі дна сваіх пачуццяў.
Даўгою будзе наша ростань, і таму
Запомні, так, запомні ўсё
Маё маўчанне было і ёсць заўсёды пра цябе.
Напэўна, добрыя часы ніколі не павернуцца назад.
Імгненне -- і растанне наша спраўдзіцца дарэшты.
У дні кароткія й даўгія ночы
Ты прачытай мой верш, ты прачытай яго
Калі сусвету цішыня цябе агорне,
Або калі здрапежыць неспакой.
Даўгою будзе наша ростань, і таму
Запомні, так, запомні ўсё
Маё маўчанне было і ёсць заўсёды пра цябе.
Comments
паспрабуйце можа даслаць у дзеяслоў
Кітайскую наўрад ці буду вывучаць. Тым больш, вершы гэтыя пісаліся менавіта па-ангельску.